از اين عبارت ظاهر است كه اخبار ابن عمر حفظ ده ركعت را از فعل جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و سلم دافع ثبوت چهار ركعت قبل عصر نمى تواند شد ، زيرا كه او حسب حفظ خود اخبار از اين عدد نموده ، و جائز است كه غير او حفظ عدد ديگر كند . پس اين افاده هم بتقريب ما تقدّم ، مبطل تشبث بعدم ذكر شيخين حديث غدير را خواهد بود . سوّم آنكه خود مخاطب در كيد هشتم از باب دوّم گفته : و اگر زجّاج انكار كرده باشد جرّ جوار را با وجود حرف عطف اعتبار را نشايد ، كه ماهران عربيّت و ائمّه ايشان تجويز كرده‌اند ، و در قرآن مجيد ، و كلام بلغاء وقوع يافته ، پس شهادت زجّاج مبنىّ بر قصور تتبع است ، و مع هذا شهادت بر نفى است ، و شهادت بر نفى غير مقبول [ 1 ] . از اين عبارت لائح است كه مخاطب انكار زجّاج جرّ جوار را شهادت بر نفى قرار داده ، از درجهء اعتبار ساقط ساخته ، و گفته : كه شهادت بر نفى غير مقبول است . پس بنابر اين افاده مخاطب نحرير هم ، انكار و ردّ صريح احدى ( و لو كان جليل الشأن ، مشارا إليه بالبنان ) بجنب اثبات و تحقيق مثبتين قابل اعتماد و ركون ، و موجب اعتبار و سكون نيست . پس محض اعراض از ذكر حديثى ، و عدم اخراج آن در كتابى ، كى قادح در صحّت و ثبوت و تحقق آن خواهد بود . چهارم آنكه فاضل معاصر مولوى حيدر على فيض‌آبادى در ( منتهى الكلام ) گفته :

--> [ 1 ] تحفه اثنى عشريه ص 33 .